فیلم کره‌ای Assassination 2015

شورش درونی آن‌ها برای رهایی کشور از سلطهٔ بیگانه است. چند سال پیش «جون وو-چی» از همین کارگردان را خیلی دوست داشتم؛ ترکیب دنیای مدرن و اساطیر که با سبک معمولِ سینمای کره‌ای ارائه می‌شد، فوق‌العاده بود و به‌خاطر تفاوت فرهنگی با آثار غربی مشابه، حس متفاوتی داشت. این دومین فیلم همین کارگردان است که می‌بینم و در دو نیمهٔ فیلم دو برداشت کاملاً متضاد در...

شورش درونی آن‌ها برای رهایی کشور از سلطهٔ بیگانه است. چند سال پیش «جون وو-چی» از همین کارگردان را خیلی دوست داشتم؛ ترکیب دنیای مدرن و اساطیر که با سبک معمولِ سینمای کره‌ای ارائه می‌شد، فوق‌العاده بود و به‌خاطر تفاوت فرهنگی با آثار غربی مشابه، حس متفاوتی داشت. این دومین فیلم همین کارگردان است که می‌بینم و در دو نیمهٔ فیلم دو برداشت کاملاً متضاد در من به وجود آمد. در ابتدا احساس کردم فیلم اشتباه انتخاب شده است. یکی از دلایلش معرفی‌های پیچیده و شخصیت‌های زیاد بود؛ شخصیت‌های اصلی زیاد بودند و اگر کره‌ای نباشید یا با چهره‌های بازیگران آشنا نباشید، شناختنشان سخت است. حداقل در ربع اول تا حدی گیج شدم. اما در نیمهٔ دوم، به‌ویژه وقتی داستان به کره منتقل شد، به آن عادت کردم و از آن به بعد همه‌چیز روان جلو رفت. دلیل دیگر طولانی‌به‌نظر رسیدن فیلم بود، که ناشی از شروعِ مبهمِ داستان بود. اما با پیش‌رفت داستان اوضاع بهتر شد، روایت راضی‌کننده شد و دیگر مدت زمان فیلم به چشم نیامد. نمی‌دانم داستان بر اساس واقعیت است یا صرفاً تخیل سینمایی، اما در پیش‌رویش جذاب بود. پس در ابتدای فیلم خودتان را تحت‌فشار نگذارید؛ اگر فیلم را دیدید در ابتدا به آن وقت بدهید و متمرکز باشید، بعدها حتماً مانند من راحت پیش می‌روید. «لعنتی، ممکنه فردا همه‌مون بمیریم. بیایید برقصدیم.» در واقع همه‌چیز از سال ۱۹۱۱ آغاز می‌شود و بیست سال بعد، در دوران اشغال کره توسط ژاپن، ادامه می‌یابد. مبارزان مقاومت برنامه‌ای برای ترور رهبران ژاپنی در نواحی مختلف کشور طرح می‌ریزند. یکی از اهداف یک تاجر قدرتمند بومی است. وقتی همه‌چیز خراب می‌شود، داستان پیچیده‌تر شده و راز قدیمی‌ای فاش می‌شود. چگونگی تأثیر این راز و بر روی چه کسانی، تا سکانس نهایی نبرد دنبال می‌شود. قاعدتاً بسیاری به‌خاطر حضور جون جی-هون (Jeon Ji-Hyun) سراغ این فیلم می‌آیند؛ او مثل همیشه تأثیرگذار بود. ستارهٔ دیگر، ها جونگ-وو (Ha Jung-Woo) با نام نمایشی عجیبش «هاوایی پیستول» هم به همان اندازه خوب بود. وقتی برای اولین بار شنیدم «هاوایی پیستول» آمده، تصور کردم مربوط به تجهیزات از هاوایی است! ورود او نقطهٔ عطفی برای پیش‌برد فضای فیلم بود. بازیگران دیگر مثل شریک بامزه‌اش و آنتاگونیست اصلی نیز لحن فیلم را شکل می‌دهند. اگر دنبال موضوعی تاریخی متفاوت از کلیشه‌های معمول کره‌ای هستید، این فیلم انتخاب خوبی‌ست. فیلمنامه برای پرده نوشته شده و به‌خوبی کار شده؛ تنها مشکل، تدوین و شروع نه‌چندان شفاف بود که گاهی سردرگمی ایجاد می‌کرد. فیلم صرفاً دربارهٔ مبارزان شجاع نیست؛ خیانت، انتقام، خانواده و شخص ثالثی که وسط ماجرا می‌افتد هم هست. دیدن یک مبارز زن در میان آن‌ها هم نادر و قابل‌توجه است. صحنه‌های اکشن همه بسیار خوب کار شده‌اند و طراحی دههٔ ۳۰ میلادی هم چشم‌نواز است. نمی‌توانم بگویم حتماً باید دید، ولی قطعاً یک فیلم تاریخی خوب و رضایت‌بخش بود. 8/10