فیلم Runner 2026

«بن» پرحرف و اعصاب‌خردکن (اَوِن ویلسون) با جت اختصاصی به بریزبن می‌رسد تا کبدی را برساند که ممکن است جان «الی»ی کوچک (اسکارلت کراب‌تری) را نجات دهد؛ دختری که مادرش «کیت» (لیلا جورج) کم‌کم از نگرانی دیوانه شده است. قرار است «هنک» (آلن ریچسن) او را تا بیمارستان برساند؛ مردی که از پرحرفیِ هیجان‌زدهٔ مسافرش چندان خوشش نمی‌آید — اما این تازه آغاز دردسرهاست، چون...

«بن» پرحرف و اعصاب‌خردکن (اَوِن ویلسون) با جت اختصاصی به بریزبن می‌رسد تا کبدی را برساند که ممکن است جان «الی»ی کوچک (اسکارلت کراب‌تری) را نجات دهد؛ دختری که مادرش «کیت» (لیلا جورج) کم‌کم از نگرانی دیوانه شده است. قرار است «هنک» (آلن ریچسن) او را تا بیمارستان برساند؛ مردی که از پرحرفیِ هیجان‌زدهٔ مسافرش چندان خوشش نمی‌آید — اما این تازه آغاز دردسرهاست، چون آن کبد کاملاً نادر است و شاخهٔ محلی مافیاهای قاچاقچیِ کلمبیایی مصمم‌اند به آن دست پیدا کنند. کاری که باید یک ماموریت سادهٔ پیک باشد خیلی زود تبدیل می‌شود به یک تعقیب و گریز پرحادثه در سراسر کشور که خرابی، کشتار و چند جسد در پی دارد. طبیعی است که با داغ‌تر شدن تلاش برای بقا، این دو کمی به هم نزدیک می‌شوند — اما آیا شانس می‌رسیدن به موقع هست؟ آیا واقعاً در خطر مرگ و زندگی‌اند؟ نه چندان؛ خصوصاً که فیلم ردهٔ سنی R ندارد و کودکی روی تخت بیمارستان است. اگر از فیلم‌های دو نفرهٔ اکشن با تیراندازی، تعقیب خودرو، مادربزرگ‌های تهدیدآمیز، نقشه‌چینی و حتی یک طوطی نادر خوشتان می‌آید، این شاید بدترین ماجراجویی‌ای نباشد که دیده‌اید. فیلم در سه‌چهارم پایانی لحظاتی نسبتاً درخشان دارد که سرگرم‌کننده است، اما پایان‌بندی کمی کش می‌آورد و آن‌طور که انتظار می‌رود به جمع‌بندی کامل نمی‌رسد. همه‌اش غذای فراموش‌شدنی است، اما به‌راحتی نود دقیقه از وقت را در سینما پُر کرد و من از تماشای آن لذت بردم — هرچند نتوانستم تصمیم بگیرم ویلسون صرفاً در همان نقش اعصاب‌خردکنِ همیشگی‌اش است یا اینکه در خلق شخصیتی که با کمال میل او را به یک مار بزرگ می‌سپردم ماهر بوده است.