بیوگرافی
آرتور بلیکی (۱۱ اکتبر ۱۹۱۹ – ۱۶ اکتبر ۱۹۹۰) درامر و رهبر گروه جاز آمریکایی بود. او همچنین پس از اینکه برای مدت کوتاهی در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ به اسلام گروید، به نام عبدالله ابن بوحینه نیز شناخته میشد.
بلیکی در دههٔ ۱۹۴۰ در گروههای بزرگ جاز فلچر هندرسون و بیلی...
آرتور بلیکی (۱۱ اکتبر ۱۹۱۹ – ۱۶ اکتبر ۱۹۹۰) درامر و رهبر گروه جاز آمریکایی بود. او همچنین پس از اینکه برای مدت کوتاهی در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ به اسلام گروید، به نام عبدالله ابن بوحینه نیز شناخته میشد.
بلیکی در دههٔ ۱۹۴۰ در گروههای بزرگ جاز فلچر هندرسون و بیلی اِکستین به شهرت رسید. او سپس با موسیقیدانان بِباپ مانند تلونیوس مانک، چارلی پارکر و دیزی گیلیسپی همکاری کرد. در اواسط دههٔ ۱۹۵۰، هورِیس سیلور و بلیکی گروه جاز مسنجرز را تشکیل دادند؛ گروهی که در ۳۵ سال آینده با آن شناخته میشد. این گروه در آغاز بهعنوان یک تعاونی از همعصران شکل گرفت، اما در طول سالها به عنوان محلی برای شکوفایی استعدادهای جوان شناخته شد، از جمله فردی هابارد، وِین شورتر، لی مورگان، بنی گلسون، کِنی دورهام، هنک موبلی، دانلد بیرد، جکی مکلین، جانی گریفین، کرتیس فولر، چاک منگیونه، چیک کورئا، کیث جارت، سیدر والتون، وودی شاو، ترنس بلانچارد و وینتون مارسالیس. دایرةالمعارف زندگینامهای جاز گروه جاز مسنجرز را «نمونهٔ بارز گروه هارد-بَپ اواخر دههٔ ۵۰» مینامد.
بلیکی در سال ۱۹۸۱ به تالار مشاهیر داون بیت جاز راه یافت. پس از مرگش در سال ۱۹۹۱ به تالار مشاهیر مدرن درامر راه یافت و نیز در سالهای ۱۹۹۸ و ۲۰۰۱ به تالار مشاهیر گرمی راه یافت. در سال ۲۰۰۵ جایزهٔ عمر دستاورد گرمی به او اعطا شد.
بلیکی در ۱۱ اکتبر ۱۹۱۹ در پیتسبرگ، پنسیلوانیا زاده شد، احتمالاً از یک مادر مجرد که اندکی پس از تولدش درگذشت؛ نام او اغلب بهعنوان ماری رادیگر یا رودریکر ذکر شده است، هرچند در مجوز ازدواج بلیکی در سال ۱۹۳۷ نام دختری او بهعنوان جکسون ثبت شده است. پدر زیستی او بارتِرم توماس بلیکی بود که اصالتاً از اوزارک، آلاباما بود و خانوادهاش بین سالهای ۱۹۰۰ و ۱۹۱۰ به طرف شمال و به پیتسبرگ مهاجرت کردند. عموی بلیکی، روبی بلیکی، خوانندهٔ محبوب پیتسبرگ، رهبر کر و معلمی بود که در دانشگاه فیسک تحصیل کرده بود.
بلیکی همراه با خواهر و برادرانش توسط دوستی از خانواده که نقش مادر جانشین را بر عهده گرفت بزرگ شد. بر اساس زندگینامهٔ لزلی گورس، مادر جانشین / شخصیت خانوادگی، آنی پارّان و همسرش هنری پارّان پدر بودند. روایتهایی که خویشاوندان و دوستان و خود بلیکی نقل کردهاند دربارهٔ مدت زمانی که او با خانوادهٔ پارّان گذراند متناقض است، اما واضح است که او در دوران کودکی مدتی را با آنها سپری کرده است.
بلیکی در مدرسه کمی پیانو آموخت اما تا حدودی خودآموز بود.
طبق چندین منبع، تا کلاس هفتم بلیکی تماموقت مشغول موسیقی بود و مسئولیتهای بزرگسالانه را پذیرفته بود؛ او برای کسب درآمد پیانو مینواخت و یاد میگرفت که چگونه رهبر یک گروه باشد.
او در تاریخی نامشخص در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ از پیانو به درام تغییر رشته داد. روایتی که اغلب نقل میشود میگوید صاحب یک کلاب او را با تهدید اسلحه وادار کرد تا از پیانو کنار رود و امکان دهد اِرول گارنر پشت پیانو بنشیند و بلیکی به درامها برود. صحت این داستان در زندگینامهٔ گورس مورد تردید قرار گرفته است، زیرا خود بلیکی علاوه بر این روایت، روایتهای دیگری نیز ارائه میدهد. سبکِ مورد استفادهٔ بلیکی «سبک سویینگ تهاجمیِ چیک وب، سید کتلیت و ری بودُک» بود.
نمایش بیشتر
