بیوگرافی
کلود لِیدو ([klod lɛjdy]; 10 مارس 1927 – 29 ژوئیه 2011) بازیگری سوئیسیتبار متولد بلژیک بود که در صحنه تئاتر و در فیلمها فعالیت میکرد. او برای اجرای نقش کشیش جوان در فیلم اولش، خاطرات یک کشیش روستایی (Diary of a Country Priest، 1951) به کارگردانی رابِر برسون شهرت یافت؛...
کلود لِیدو ([klod lɛjdy]; 10 مارس 1927 – 29 ژوئیه 2011) بازیگری سوئیسیتبار متولد بلژیک بود که در صحنه تئاتر و در فیلمها فعالیت میکرد. او برای اجرای نقش کشیش جوان در فیلم اولش، خاطرات یک کشیش روستایی (Diary of a Country Priest، 1951) به کارگردانی رابِر برسون شهرت یافت؛ اجرایی که بهعنوان یکی از بزرگترین اجراها در تاریخ سینما توصیف شده است.
لیدو در بروکسل به دنیا آمد و آنجا بزرگ شد. او به پاریس رفت تا در آکادمی ملی هنرهای نمایشی تحصیل کند. او به عضویت شرکت مادلن رنو و ژان-لوئی بارو در تئاتر Théâtre Marigny درآمد، که در همانجا کارگردان رابِر برسون او را برای نخستین نقش سینماییاش، نقش کشیش جوان در خاطرات یک کشیش روستایی، بر اساس رمانی به همین نام از ژُرژ برنانوس (1936)، انتخاب کرد. آنها برای بحث درباره نقش دیدار کردند و لیدو برای آمادگی در یک صومعه وقت گذراند و وزن کم کرد.
در حالی که برسون گاه میگفت بازیگری مانع فیلمسازی او میشود، لیدو که یک کاتولیک practicing بود، «روحانیت خودش، حضور غریزی و چهرههای شدیداً ریاضتجویانه را به نقش آورد.» اجرای کلود لیدو در نقش عنوانی بهعنوان یکی از بزرگترین اجراها در تاریخ سینما توصیف شده است. ژان تیولار، در فرهنگنامه سینما، درباره او در این اثر نوشت: «هیچ بازیگر دیگری مستحق رفتن به بهشت به اندازه لیدو نیست.»
فیلم بعدی لیدو، سفر به آمریکا (Le Voyage en Amérique، 1951)، کمدی سبکتری بود، اما او را با سبکی austere نشان دادند. فیلم بعدیاش، در قلب القصبه (Au Coeur de la Casbah، 1952)، او درگیر یک عاشقانه مشکلدار میشود؛ در ما همه قاتلیم (Nous Sommes Tous des Assassins) او نقش وکیل مردی را بازی کرد که به مرگ محکوم شده بود، فیلمی از آندره کایت که اعتراضی علیه اعدام بود؛ و در راه دمشق (Le Chemin de Damas) لیدو نقش سنت اِتیین (قدیس استفان) را بازی کرد. او نقش کشیش را در جنگِ خدا (La Guerra de Dios / I Was a Parish Priest، 1953) و نقش شخصیت عنوانی، راسپوتین ارتدکس روسی (1954)، ایفا کرد.
در دهه بعدی، لیدو بهطور پیوسته در فیلمها کار کرد تا Mafia alla sbarra (1963). تنها دو پروژه سینمایی او پس از آن عبارت بودند از سرنوشت پریسیلا دیویس (Le Destin de Priscilla Davies، 1979) و Nounours (1995) که آن را با همسرش کریستین همنویس کرد. در سال 1962 او و همسرش نمایش عروسکیای برای تلویزیون به نام شببهخیر کوچولوها (Bonne nuit les petits) را طراحی کردند. این برنامه پنج دقیقهای هر شب پخش میشد و شخصیتهای آن—Nounours، Pimprenelle و Nicolas—برای نسلهای کودکان فرانسوی شناختهشده شدند، زیرا بیش از یک دهه تولید شد. لیدو صدای شنپاش (Sandman) را اجرا میکرد که هر شب عنوان برنامه را میگفت. لیدو و همسرش آن را در 1995 بهعنوان Nounours احیا کردند و چند سال پخش شد. توسعه و بازاریابی بسیاری کتابها، صفحات صوتی، ویدئوها و عروسکهای مرتبط نیز انجام شد. او و همبازیاش لینت لِمرسیه (که صدای اسکار را میداد) تنها کسانی بودند که نقشهایشان را در نسخه بازسازیشده بازپخش کردند. این برنامه در کانادا نیز بسیار محبوب شد و قبل از Le Téléjournal Ce Soir از شبکه Ici Radio-Canada Télé پخش میشود.
نمایش بیشتر
